توضيح تقلب ها
 یک گروه از کارشناسان به بررسی مواردی پرداختند که در گزارش اقتصادی رییس دولت نادرست بود و ده نمونه را ارائه دادند که روزنامه سرمایه بخشی از آن را به چاپ رساند.
رئیس جمهوری با نشان دادن نموداری که روی یک برگه به چاپ رسیده بود، اعلام کرد ضریب جینی سال 87، پایین ترین ضریب جینی طی سال‌های پس از انقلاب بوده است. در این نمودار که دوربین روی آن متمرکز شد اما رقم دقیق معلوم نبود، ضریب جینی سال 87 معادل 381/0 عنوان شده بود.

در حالی که هنوز مراجع رسمی (بانک مرکزی و مرکز آمار) اقدام به انتشار ضریب جینی سال 87 نکرده‌اند.

ضریب جینی سال 86 نیز معادل 4045/0 است. که در مقایسه با سال پایانی تصدی گری دولت اصلاحات (سال 83) با 46 درصد رشد از 3996 به 4045 افزایش یافته و نشان دهنده نامناسب تر شدن توزیع ثروت در جامعه است.

 این موضوعی است که مهندس موسوی توضیح داد و تقلب دولت را برملا کرد و معلوم شد سهم 10 درصد ثروتمندترین به 10 درصد فقیرترین نیز، در دولت نهم افزایش یافته و از 6/14 در سال 83 به 2/15 درصد در سال 86 افزایش یافته است.
 محمود احمدی نژاد در حالی درآمد حاصل از فروش نفت خام را 211 میلیارد دلار اعلام کرد که آمارهای نماگرهای اقتصادی بانک مرکزی نشان می‌دهد، دولت از محل صادرات نفت و گاز بالغ بر 280 

 میلیارد دلار درآمد کسب کرده است و اگر درآمد حاصل از صادرات 18 میلیارد دلاری محصولات پتروشیمی را که مراکز تولید آن عموماً دولتی هستند را به این رقم اضافه کنیم مجموع درآمدهای دولت از محل نفت، گاز و فرآورده‌های نفت و گاز حدود 300 میلیارد دلار خواهد شد که اگر به این رقم 10 میلیارد دلاری که در حساب ذخیره موجود بود اضافه کنیم درآمد نفتی دولت نهم به 310 میلیارد دلار می‌رسد.
آمار صادرات نفت طی چهار ساله اول دولت موسوی نشان می‌دهد این دولت از این محل 2/63 میلیارد دلار درآمد داشته است در حالی که احمدی نژاد در نشست ویژه خبری این میزان را 70 میلیارد دلار ذکر کرد.

محمود احمدی نژاد در یک شکنجه عجیب اعداد، 70 میلیارد دلار درآمد نفتی دولت موسوی را به 246 دلار رساند و به استناد اینکه ارزش قیمت دلار سه تا 100 برابر کاهش یافته و سه برابرمربوط به دلار اوپک است.
کارشناسان می گویند که دولت ایران درآمد خود را تبدیل به ریال می‌کند، مبنای تورم داخلی را باید محاسبه کرد. آنچه باید درخصوص مقایسه درآمد نفتی در ادوار مختلف مورد مقایسه قرار گیرد ما به ازای ریالی این درآمدهاست بنابراین باید نرخ ارز و نرخ تورم مورد توجه قرار گیرد.

بر این اساس نرخ ارز در چهار ساله اول دولت میرحسین 11 تومان و در دولت نهم 924 است. بر این اساس ارزش دلار بالغ بر 84 برابر رشد کرده است.
در همین حال سطح عمومی قیمت‌ها 61 برابر رشد کرده است. در حالی که درآمد دولت از محل فروش یک دلار، 84 برابر شده است که نشان می‌دهد توان خرید ریالی یک دلار در دولت موسوی نسبت به خرید ریال دولت فعلی 37 درصد کمتر بوده است.

 به تعبیر دیگر، دولت موسوی در چهار ساله اول خود به قیمت امروز، از محل فروش دلارهای نفتی در داخل 42 میلیارد تومان درآمد داشته در حالی که دولت نهم از محل فروش 63 میلیارد دلار در شرایط فعلی، 59 هزار میلیارد تومان درآمد کسب می‌کند.

دروغ بزرگ احمدی نژاد در مورد عملکرد عمرانی دولت بود، گرچه او می گفت و راست می گفت که حقوق کارکنان دولت را افزایش می داد اما در همان حال می گفت بودجه عمرانی هم به نسبت بودجه جاری افزایش یافته و در کنار این ها ادعا می کرد درآمد حاصل از فروش نفت هم بیش تر نشده است. منتهای هر کدام از این ها را در بخشی و برای استدلالی به کار می گرفت. مثلا:
عملکرد عمرانی ارقام بانک مرکزی و همچنین گزارش پیش بینی عملکرد بودجه سال 87 نشان می‌دهد مجموع عملکرد پرداخت‌های عمرانی دولت نهم طی سال‌های 84 تا 87 به ترتیب برابر 7/11، 8/13، 2/14

و 19 هزار میلیارد و در مجموع 8/48 هزار میلیارد تومان است.

این در حالی است که رئیس جمهوری این مبلغ را 75 هزار میلیارد تومان اعلام کرده است.

به نظر می‌رسد احمدی نژاد ارقام اعتبارات عمرانی در کتاب‌های بودجه را به جای عملکرد تملک دارایی‌های سرمایه‌ای (عمرانی) اعلام کرده است.